اهمیت برنامه‌ریزی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی


25 مرداد 1399 53 بازدید

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی یاریگران زندگی ، امروزه در گوشه و کنار شهرهای کشورمان شاهد انواع مختلفی از آسیب های اجتماعی هستیم، آسیب هایی که قطعا اگر زمانی برنامه ریزی هایی برای پیشگیری و کنترل آن ها وجود داشت ، میتوانست تاثیر بسیاری درکاهش آنها داشته باشد . یکی از محل های موثر برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی، دانشگاه ها و مدارس است از همین رو به سراغ آقای دکتر غفاری معاون فرهنگی وزارت علوم رفتیم تا از برنامه های این وزارت خانه برای پیشگیری و کاهش آسیب های اجتماعی با خبر شویم

 

-آقای دکتر در حال حاضر کدام یک از آسیب های اجتماعی در بین دانشجویان پررنگ تر دیده میشود؟

 

آسیب ها هم مثل هر پدیده یا هر واقعیت اجتماعی سیالیت و تغییر پذیری خود را دارند و بر مبنای تغییرات و تحولاتی که جامعه تجربه می‌کند، طبعاً شکل و نوع و نیز میزان آسیب ها هم تغییر می کند. در دانشگاه‌ها با توجه به نوع جمعیتی که داریم اگر آهنگ آسیب ها در جامعه را با آهنگ آنها در دانشگاه مقایسه کنیم خیلی تفاوتی وجود ندارد ؛ یعنی نمی شود گفت آسیب معین و مشخصی در دانشگاه وجود دارد که در جامعه نیست ویا برعکس در جامعه هست و در دانشگاه وجود ندارد. هرچند که الزامات و نوع تبادلی که در جامعه دانشجویی وجود دارد قدری با جامعه متفاوت تر هست اما در عین حال به این نکته هم باید توجه کنیم که نرخ آسیب های اجتماعی به ویژه جرائم در دانشگاه در مقایسه با جمعیت بیرون کمتر است.ولی بیشترین آسیبی که امروزه در دانشگاه ها وجود دارد استفاده از مواد مخدر و سیگار است . این آسیب در دانشگاه و جمعیت دانشجویان نسبت به جامعه پایین تر ولی نسبت به موارد دیگر ازنمود بیشتری برخوردار است.

 

-آقای دکتر با توجه به اینکه مصرف مواد مخدر یکی از مهم ترین آسیب های اجتماعی است و همان طور که شما هم اشاره فرمودین در بین دانشجویان و جوانان هم دیده میشود وزارت علوم چه اقداماتی را برای کاهش آمار مصرف مواد مخدر انجام داده است ؟

 

اساساً آن چیزی که دانشگاه روی آن تاکید میکند به ویژه در دو مجموعه سازمان امور دانشجویان و معاونت فرهنگی و اجتماعی این است که ما از ورود دانشجویان به رفتارهایی که به عنوان آسیب، انحراف و یا رفتار بزهکارانه شناخته می‌شود پیشگیری کنیم .یکی از ساز و کارهای پیشگیری، آموزش توانمندسازی، تاب آوری و مقاومت و توانایی نه گفتن به رفتارهاییست که به عنوان آسیب شناخته میشود.

 

-یعنی در واقع شما روی مهارت های رفتاری دانشجویان کار می کنید درسته؟

 

دقیقاً به همین نکته می‌خواهم برسم که آموزش و دادن مهارت های زندگی از حیث ادراکی که نسبت به پیامدهای بعدی تجربه رفتارهای آسیب زا به دست می آورند میتواند در کاهش تمایل دانشجویان به رفتارهای آسیب زا موثر باشد. نکته دیگری که بسیار مورد توجه است و این بخش در حوزه معاونت فرهنگی اجتماعی بیشتر دنبال می‌شود این است که ما به میزانی که بتوانیم امکان مشارکت بیشتر را برای دانشجویان در فعالیت های اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی افزایش دهیم و برای آنها مشغولیت ایجاد کنیم از افزایش رفتارهای آسیب زا می‌کاهیم. تجربه نشان می‌دهد که معمولاً دانشجویانی که مشارکت بیشتری دارند و نوع احساس مسئولیت و تعهد بیشتری در آنها ایجاد می‌شود ، بخش قابل توجهی از وقت آنها در این نوع فعالیت‌های داوطلبانه سپری می‌شود و برای آنها هویت تازه‌ای رقم می‌خورد که از ورود به میادین و زمینه‌هایی که مطلوب نیستند کم میکند.

 

-آقای دکتر فراهم کردن اشتغال برای دانشجویان و آماده سازی آن ها برای ورود به بازار کار چه قدر میتواند کاهش دهنده ی آسیب های اجتماعی باشد و چه اقداماتی در این راستا انجام شده است؟

 

این نکته که می فرمایید را باید از دو حیثیت مورد توجه قرارداد، یکی بخش مهارت افزایی است که دانشجویان در کنار واحد های تخصصی خود، علومی را یاد بگیرند که بتواند آنها را با کارآفرینی آشنا و وارد بازار کار کند و نکته دیگر ؛ بالا بردن خود کیفیت دوره‌های آموزشی است از این بابت که ایجاد امید بیشتر و انگیزه بیشتر را در دانشجویان فراهم کند و آن ها به این باوربرساند که بعد از فراغت از تحصیل میتوانند از آموزش هایی که دیده‌اند ، استفاده کنند. برای این کار هم بازنگری هایی در رشته های درسی صورت می‌گیرد تا بشود این امکان را فراهم ساخت که در دانشجویان قابلیت‌هایی را فراهم کنیم تا بتوانند راحت‌تر وارد بازار کار شوند. مثلاً یکی از این اقدامات توجه به انجمن های علمی است ، چرا که انجمن های علمی امکانی را فراهم میکنند که دانشجویان بتوانند با گروه های آموزشی ارتباط برقرار کنند و نیاز های خود را به اساتید و مسئولان دانشگاه ارائه کنند. علاوه بر این ، کارکرد دوم انجمن های علمی این است که پیوندی را به عنوان پیوند میانجی بین دانشگاه و بیرون دانشگاه برقرار میکند که دانشجویان بتوانند بعد از تحصیل از طریق این ارتباط ها وارد بازار کار شوند. به همین جهت ما در جشنواره حرکت که مربوط به انجمن های علمی می شود و هر سال برگزار می‌کنیم برای اینکه ارتباط و پیوند مجموعه را با بازار برقرار کنیم از مجموعه‌های دیگر دعوت میکنیم که در کنار انجمن های علمی دانشگاه‌ها حضور پیدا کنند و نیازها و مصالح خودشان را مطرح کنند که به نوعی دانشجویان با مسائل و نیازهای آنها آشنا بشوند و در درس ها، پایان نامه ها و رساله های خود نیازهای مجموعه ها را مد نظر قرار بدهند. عملی که خودش می‌تواند زمینه‌ای باشد برای ایجاد ارتباط و پیوند بین دانشگاه و صنعت و دانشگاه و بازار کار.

 

-و به عنوان سوال آخر، امروزه یکی از مسائل جامعه ما و دنیا کرونا است،این ویروس چه قدر میتواند برای دانشجویان چه به لحاظ روحی و چه به لحاظ فعالیت های علمی آسیب زا باشد و چه اقداماتی در این راستا صورت گرفته است؟

 

شرایطی که در آن قرار داریم و مسئله ی کرونا بخشی از واقعیت زندگی ما شده و این واقعیت در ساحت ها و بخش های مختلف نمود پیدا میکند . به ویژه این نمود در بین نهادهایی که ماهیت خود را به واسطه ی جمع تعیین میکنند مثل دانشگاه ها بیشتر دیده میشود، دانشگاه هویت خود را از دانشجویان و اعضای هیئت علمی وتعامل و ارتباطی که بین آنها به وجود می‌آید پیدا می‌کند. با توجه به شرایط ناخواسته ای که به وجود آمده وما حضور وسیع و گسترده دانشجویان را در میدان و فضای دانشگاه نداریم طبعاً این مسئله بر زمینه های ذهنی و روانی دانشجویان که به بودن در جمع و کنشگری عادت پیدا کرده اند اثرگذار است و در واقع ما را وارد فضایی تازه و جدید می سازد ؛ ولی در عین حال این مسئله فرصت‌هایی را نیزنظیر استفاده ی بهتر از فضای مجازی به وجود آورده است به همین خاطر بخشی از فعالیت‌ها برای این که استمرار داشته باشند در فضاهای مجازی خودشان را تعریف کرده‌اند ، ما به هر حال اجازه ندادیم که دانشگاه تعطیل شود و برای اینکه دانشگاه تعطیلی نشود و آثار خودش را به لحاظ روحی و ایجابی و سلبی نداشته باشد برنامه‌ها را در فضای مجازی تعریف کرده ایم ومشارکت دانشجویان را در فضای مجازی دنبال میکنیم تا اینکه آن اتصال و آن حضور را در محیط و فضای دانشگاهی داشته باشیم.

نظرات کاربران 0 نظر