تلفن تماس : 82233260

گام‌ به‌گام، بی‌اعتیاد!


11 اسفند 1396 359 بازدید

این را که می‌گویند رفیق بد، موقعی که دارد زغال خوب را می‌چسباند به اصل جنس، با لحن زیبایی بهت می‌گوید: «بکش داداش، اژ دنیا نکشی!» ما نه می‌توانیم تایید کنیم و نه تکذیب. به هر حال ما که ندیده‌ایم ولی می‌گویند: اولش همین‌ طوری شروع می‌شود! حالا اینکه خود آدم در این زمینه چقدر نقش دارد؟ خدا می‌داند. البته خود آدم هم می‌داند ها، ولی به کسی نمی‌گوید. همیشه می‌گوید: «من که تقصیر نداشتم. جامعه منو به این روز انداخت.» جامعه بدبخت هم، با همان روی سیاه و گردن کج و دیوار کوتاهش، عین سیامک انصاری که وسط سرزمین قهرمان‌پرور برره زل می‌زد به دوربین مهران مدیری که «من چی‌کاره بیدم؟»

گرچه همچین هیچ کاره هیچ کاره هم نبوده و بی‌تقصیر هم نیست این جامعه نالوطی! یعنی می‌کشد آدم را به هر جا که خاطرخواه اوست. آدم هم که معمولاً عین خر شِرِک عاشق این اژدهای هفت‌سر می‌شود. کدام اژدها؟ «اعتیاد»

  1. اعتیاد چیست؟

یعنی شما نمی‌دانی اعتیاد چیست؟ ما که می‌دانیم که می‌دانید، اما محض احتیاط برایتان می‌گوییم که اعتیاد هیچی نیست. یعنی در واقع اکثر کسانی که گرفتارش می‌شوند این‌طوری فکر می‌کنند. قرص و محکم فکر می‌کنند که آن موجودی که افتاده گوشه جوق آب! با خودشان که دارند تفننی حالشو می‌برند، فرق می‌کند. حتی فکر می‌کنند جنسی که توی‌ جوقی‌ها می‌زنند با جنس آنها فرق می‌کند و اینکه آنها روزی نیم کیلو پسته می‌خورند و هیچی‌شان نمی‌شود. از روی هیکل دمر شده توی جوقی‌ها رد می‌شوند و با صدای بلند و با بالاترین کیفیت، به طوری که هر گونه اتهام را از خودشان دور کنند، می‌گویند: «بدبخت معتادو نیگا. خاک بر سرش کنن. خدا می‌دونه الان زن و بچه بیچاره‌اش کجان و از دستش چی‌می‌کشن.»

در نهایت یک روز هم می‌رسد که گوشه جوق آب! برای یکی از خودشان بدتر تعریف می‌کنند: «من چند سال پیش بژن‌بهادر محله‌مون بودم، جون تو!»

  1. چرا معتاد می‌شوند؟

هیچ‌کس نمی‌داند چرا معتاد، معتاد می‌شود، چون هیچ وقت قبول ندارد که اصلاً معتاد است. اینکه یک معتاد داغون ادعا کند که پاکِ پاک است، تعجبی ندارد. در واقع اگر یک معتاد قبول کند که «معتاد» است، احتمالاً بتواند آن زهرماری را ترک کند. اما شما فکر می‌کنید پرزورترین آدم‌های روی زمین چه کسانی هستند؟ در هر حال همین‌که بچه‌های ما زورشان به ده نفر برسد و بیست نفر را یک دقیقه‌ای کله‌پا کنند، احتمالاً خیلی آدم‌های نیرومندی نیستند. آنها باید بتوانند سنگین‌ترین وزنه دنیا را بردارند. بله، همان زبان بی‌صاحب مانده توی دهان‌شان را بلند بکنند و باهاش بگویند: «نه!». بگویند: «نه داداش. دودی نیستم.» بگویند: «نه، داداش. نمی‌آم.» بگویند: «نه، داداش. تو هم نکش!»

یعنی تازه می‌فهمم قدما چه گفته بودند که: «یک نه بگو... بقیه‌شو ولش کن!»

  1. چطور معتاد می‌شوند؟

البته در مورد اینکه چطور اعتیاد آغاز می‌شود، حرف زدیم. اما آدم‌ها به شکل‌های گوناگونی معتاد می‌شوند. مثلاً ممکن است یکی با رفتن به باشگاه ورزشی معتاد می‌شود! حالا چطور؟ وقتی آدم برود یک باشگاه ورزشی، با کلی پول ثبت‌نام کند و آن وقت ببیند که تازه اول عشق است و برای خرید توپ و راکت و لباس رزمی و مایو شنا و مکمل‌های بدن‌سازی باید دار و ندارش را بدهد، تازه آخرش هم دختری که می‌خواهدش، برود بشود زن «اون پسره بچه مایه‌دار!» بی‌‌برو برگرد، معتاد شده است! دیگری ممکن است با احداث یک کارگاه تولیدی معتاد بشود. یعنی اولش بخواهد به چرخ تولید مملکت کمک کند، اما بعد از چند مدت که زیر بار مالیات‌چی‌ها و بیمه و عوارض و... کمرش خم بشود، بعد که ببیند تیپش با آن کمر خم شده، کِرِ معتاد‌ها برود و از جور روزگار معتاد بشود!

  1. از کجا بفهمیم معتاد شده است؟

آدم‌ها موقعی که چانه‌شان از مغزشان بیشتر کار کند، احتمالاً معتاد شده‌اند. اصولاً معتاد جماعت، فیلسوف‌های قدری هستند. هرچند ممکن است در طول زندگی‌ پربارشان اسم هیچ فیلسوفی را هم نشنیده باشند، با زدن جنس صد تا افلاطون و سقراط و ویتگنشتاین و نیچه را می‌گذارند، جیب عقب‌شان! البته باید سریع حرف‌هایشان را یادداشت کنی، چون عمراً بتوانند یک جمله را دو بار تکرار کنند!

  1. چه‌کار کنیم تا بچه‌های‌مان معتاد نشوند؟

راستش را بخواهید برای اینکه بچه‌های‌مان معتاد نشوند راه‌های زیاد و پیچیده‌ای وجود دارد. همراهی کردن با فرزندان و زمان گذاشتن برای تربیت آنها و الگوی زندگی سالم شدن برای آنها و کلی راه حل دیگر وجود دارد که هر عقل سلیمی از آن با خبر است. به راحتی می‌توان از مشاوران مجرب هم مشورت گرفت و چند کتاب هم در این زمینه خواند که مبادا از روش‌های تربیتی‌ای اشتباه استفاده شود که نتیجه معکوس داشته باشد و آخر سر هم چاشنی توکل را به آن اضافه کرد.

  1. آیا معتادها ترک می‌کنند؟

بله، معتادها هم ترک می‌کنند. در واقع کلاً معتادها هستند که ترک می‌کنند، چون آدم سالم معتاد نیست که ترک کند! اصلاً گیریم هم که آدم سالم، عقلش از آدم معتاد بیشتر برسد و فهمیده‌تر باشد، باز هم چیزی برای ترک کردن ندارد! دارد؟! اما اینکه آدم معتاد چطوری ترک می‌کند؟ باید به عرض‌تان برسانم که «به راحتی»

شما از هر معتادی بپرسی که ترک کردن سخت است یا نه؟ مطمئن باشید که می‌گوید: «خیر، راحت‌ترین کار ممکن است، من خودم تا حالا صد بار ترک کردم!»

عبدالله مقدمی

شاعر، نویسنده و طنزپرداز

نظرات کاربران 0 نظر